Czemu...
Autor: gnostyk



Miną wiosny, zimy, lata,
czas zatańczy,
zawiruje wokół nas,
złoty uśmiech ześle
jesień przebogata,
i w marzeniach popłyniemy
hen do gwiazd.
*
Czemu patrzysz,
wzdychasz smutno,
czemu tęsknisz,
namaluję Ci płomienny
bukiet róż,
serca nasze
rytmem nieodmiennym,
będą biły w takt
wieczornych zórz.
*
Więc nie żegnaj
tego co wiecznością,
ustanowił
przeznaczenia los,
bo nie stanie nigdy
się przeszłością,
serca zew
i duszy tęskny głos...


« Wstecz do listy artykułów